Pogarszające się gwałtownie

„Pogarszające się gwałtownie zdrowie zaczęło mu uniemożliwiać udział w życiu towarzyskim, a co gorsza, w imprezach patriotycznych i obywatelskich. Umarł w godzinę po podyktowaniu ostatniego listu do Kraszewskiego, 15 września 1862, mając zaledwie 39 lat. A jeszcze wierzył w przezwyciężenie choroby „Drogi Józefie com obiecał, to ściśle dotrzymuję. Słodka nadzieja, że w pełnym zdrowiu sztandar pracy rozwinę... z głodu nie zginę, ale co widzę przed sobą czarną przyszłość". Autor „Starej baśni" pisał później „Pogrzeb był wspaniały z tysiącem ludu w orszaku, z bijącymi sercami młodzieży, z laurem na zżółkłej skroni, z mogiłą usypaną dłoni gorących natłokiem; nie brakło mu nic, nawet rozgłośnej obelgi rzuconej na trumnę..."
Helena Majewska przeżyła swego adoratora aż o trzydzieści osiem lat. W roku 1860, będąc u szczytu powodzenia, wycofała się nagle ze sceny i zamieszkała w Warszawie, gdzie wzięła udział w przygotowaniach do powstania styczniowego. Była później agentką i kurierką Rządu Narodowego, zaś od listopada 1863 łączniczką Romualda Traugutta. Aresztowana w kwietniu następnego roku, skazana została na osiem lat ciężkich robót na Syberii. Po amnestiach w 1867 przeniosła się do Irkucka i tam poślubiła zesłańca z Mohylewszczyzny, Antoniego PióroDębińskiego. Umarła 5 stycznia 1900 w Witebsku.“(6)