Nuncjusz Apostolski Lorenzo

„Nuncjusz Apostolski Lorenzo Lauri przybył do Polski na początku października 1921 r. Rząd polski posłał po niego wagon salonowy do Wiednia, co było wyrazem specjalnej kurtuazji osobistej. Na dworcu w Warszawie powitał Lauriego szef Protokołu Dyplomatycznego i wyżsi urzędnicy MSZ. Na stacji obecny był także kardynał Aleksander Kakowski, biskupi, prezydent miasta Warszawy. „Całe to powitanie na stacji czytamy w sprawozdaniu nie przewidziane zasadniczymi przepisami protokolarnymi, miało charakter specjalnej kurtuazji oraz chęci wyrażenia hołdu Ojcu Świętemu".
W dwa dni potem msgr. Lauri odwiedził MSZ, gdzie wręczył osobiście ministrowi kopię swych listów uwierzytelniających i prosił o audiencję u Naczelnika Państwa. Wyjaśnił przy tym, iż nie może udać się na audiencję w takim samym stroju jak jego poprzednik, msgr. Ratti. Motywował to tym, iż dotychczasowy strój komża i mantolet z biretem został zaniechany, z chwilą wprowadzenia stroju czarnego z pasem i ferajolą fioletową, jako stroju przeznaczonego do występów pozakościelnych. Lauri dodał, że jedynie przy tym nowym stroju dozwolone jest duchownym noszenie orderów.
Postanowiono także po raz pierwszy zastosować świeżo opracowany ceremoniał, wprowadzając m.in. różnice pomiędzy przyjęciem ambasadorów a posłów. Ceremoniał ten zastępował formę prowizoryczną, stosowaną od czasu przyjęcia posła Pralona przez Naczelnika Państwa.“(4)